-nanaclubz-

 [Fic] …Pure Sin…บาป รัก บริสุทธิ์
Pairing : Hosoo / Chunjae
Chapter : II
Rate : PG – 13
Genre : Angst , Drama , Romantic

A/N : กรุณาอ่านคำเตือนในการอ่านฟิคที่ recommended  ก่อนอ่านค่ะ 

“ ศิลปินที่มีชื่อเสียงโด่งดังในยุค Renaissance ก็จะมี เลโอนาร์โด ดา วินชี , ไมเคิล แองเจลโล และ …. “

ครูผมสีดอกเลาเงยหน้าขึ้นจากตำราเล่มหน้าที่กางอยู่บนโต๊ะหน้าห้อง สายตาของครูวัยชราคนนี้จับจ้องไปยังนักเรียนหลังห้องที่นั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับก้อนเมฆและท้องฟ้าน่าสนใจกว่าเนื้อหาที่เขาสอนเป็นไหนๆ

เด็กหนุ่มหลังห้องรับรู้ได้ถึงเสียงกล่อมประสาทที่เงียบไปจึงหันกลับมาดูว่าอาจารย์ออกไปแล้วหรือ ทว่าพอหันไปเจอสายตาดุๆของอาจารย์เขาก็ไม่ได้มีทีท่าสลดแต่อย่างใด คุณครูที่นี่ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าทำเป็นไม่สนใจเด็กไม่รักเรียนสักคนหนึ่งไปซะ เพราะถึงอย่างไรเขาก็ทำอะไรเด็กนักเรียนในโรงเรียนนี้ไม่ได้อยู่ดี

…เพราะที่นี่ไม่ใช่มีแต่อำนาจเงินเท่านั้น ยังมีอำนาจมืดที่คนธรรมดาไม่ควรไปข้องเกี่ยว

ทว่าเด็กหนุ่มหลังห้องคนนั้นเป็นบุคคลที่ไม่มีใครรู้ประวัติ ในวงการมาเฟียไม่มีลูกหลานใครที่ชื่อ ‘ ปาร์คยูชอน ’ แต่อย่างไรก็ตามคนที่จะมาศึกษาที่นี่ได้ต้องมีคุณสมบัติอย่างที่รู้ๆกัน ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหน แต่อย่างไรก็ไม่ใช่คนที่ควรจะไปมีเรื่องด้วยอยู่ดี               

โทรศัพท์สีเงินบางเฉียบสั่นอยู่กระเป๋าไม่หยุด ยูชอนมองอาจารย์ที่ยังสนุกสนานกับการเขียนกระดานหน้าห้อง ทำให้เขาตัดสินใจรับโทรศัพท์หลังจากเห็นชื่อบนหน้าจอ               

“ ได้ นายไปทำวิจัย A กำลังสองของนายตามสบายเถอะ “             

เสียงนุ่มเอ่ยแซวปลายสายที่โทรมาฝากฝังให้เขาพาคุณชายของตนกลับบ้านแทนด้วย สาเหตุที่ประวัติของยูชอนถูกปิดเป็นความลับก็เพราะเขาเป็นหนึ่งในคนของคิมอึนวูซึ่งมีหน้าที่คอยดูแลลูกชายคนเดียวอยู่ในอีกมุมหนึ่ง

…เขามีหน้าที่เดียวกับชางมิน

ทว่าชางมินเป็นองครักษ์ของคุณชายอย่างเปิดเผย ขณะที่เขาเป็นแค่คนที่คอยดูแลอย่างเงียบๆ จุนซูผู้ใช้ชีวิตบนโลกที่ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างแสงสว่างและความมืดจึงทำให้ต้องมีคนคอยดูแลทั้งสองทาง หลังจากหมดชั่วโมงยูชอนก็ตรงไปยังห้องเรียนของจุนซูที่ตั้งอยู่คนละตึกแต่มีทางเชื่อมต่อกันบริเวณชั้นสามของอาคาร แต่ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวข้ามสะพาน เสียงเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังเขาก็เอ่ยขึ้นมาซะก่อน

“ รุ่นพี่คะ “

นอกเสียจากว่าเด็กสาวคนนั้นจะมองเห็นวิญญาณก็ไม่มีใครอื่นที่อยู่บริเวณนี้เลย ยูชอนจึงต้องหันกลับไปมอง เด็กสาวหน้าหวานมัดผมเรียบร้อย ดวงตากลมโตถูกบดบังด้วยกรอบแว่นสี่เหลี่ยมทรงทันสมัย ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นเพื่อสะกดความอายเอาไว้

“ มีอะไรครับ “

ยูชอนหันไปทำหน้างงๆแต่พอเห็นซองจดหมายสีชมพูที่อยู่ในมือบางนั่น เขาจึงรีบเอ่ยออกมาทันที

“ พี่มีแฟนแล้วครับ “

“ ฉันรู้ค่ะ แต่ฉันก็อยากให้รุ่นพี่อยู่ดี “

“ ถ้าน้องเป็นแฟนพี่ น้องคงไม่อยากให้พี่รับเอาไว้ใช่ไหมล่ะครับ วันนี้พี่รีบจริงๆ ขอโทษด้วยนะ “

ยูชอนตัดบทเพราะไม่อยากรับซองจดหมายสีชมพูนั่นเท่าไร แต่ไม่ใช่เพราะว่าเขามีแฟนอะไรนั่นสักนิด สำหรับยูชอน...เขาอยากคบกับคนที่เขาเห็นแล้วรู้สึกว่า ‘ ใช่ ‘ หากถามว่าเด็กผู้หญิงคนเมื่อสักครู่ผิดอะไรไหม 

…คำตอบคือ “ ผิด ”

 …ผิดที่ “ ไม่ใช่ ”                                 

 ทว่าเหตุการณ์เมื่อสักครู่กลับตกอยู่สายตาของคนที่บังเอิญผ่านมาพอดี และเด็กหญิงที่เพิ่งถูกยูชอนปฏิเสธความรักไปก็คือเหยื่อรายใหม่ของเขา ดวงตากลมมองตามชายหนุ่มที่รีบเดินไปยังอาคารของสำหรับนักเรียนสายวิทยาศาสตร์            

…บางทีที่ยุนโฮพูดมาอาจจะถูก                

…แค่ทำบุญสงเคราะห์สีสันให้ชีวิตจืดชืดของใครบางคน                                 

ใต้ต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านให้ร่มเงาแก่โต๊ะหินอ่อนที่ตั้งอยู่ด้านหน้าอาคารเรียนของเด็กสายวิทยาศาสตร์ คนร่างเล็กที่จับจองพื้นที่หายากมาตั้งแต่ช่วงบ่ายหลังชางมินเอ่ยปากบอกว่าจะต้องไปช่วยอาจารย์ทำงานวิจัยเพื่อเกรด A กำลังสองในความคิดของจุนซู เสียงฝีเท้าที่ฟังเพียงปราดเดียวจุนซูก็รู้ได้เป็นอย่างดีว่าเป็นฝีเท้าของใครไปไม่ได้หากไม่ใช่คนใกล้ตัว                  

…และคงไม่พ้นคนที่ทำให้เขาต้องมานั่งรออยู่หลายชั่วโมงแบบนี้แน่               

“ มาช้า “               

เสียงใสเอ่ยเมื่อเห็นร่างสูงยืนหอบอยู่ตรงหน้า มือเรียวปิดนวนิยายเรื่องเยี่ยมที่ว่างเมื่อไรเป็นต้องหยิบมาอ่านทุกครั้งไป คนตัวสูงขยี้ผมที่เซตทรงมาอย่างดีของเจ้านายจนคนถูกแกล้งต้องเบี่ยงศีรษะหลบพลางส่งสายตาไม่พอใจไปให้               

“ สมจริงหน่อยซิครับ “               

ยูชอนกระซิบเบาๆ ในสายตาคนอื่นระหว่างเขากับจุนซูคงเป็นคู่รักที่น่าอิจฉา ทั้งๆที่เขากับจุนซูแค่แกล้งแสดงละครเท่านั้น เพราะฐานะที่จะใช้มาใกล้ชิดจุนซูได้นั้นมีไม่มาก หากตัดข้อเท็จจริงที่ว่าเขาเป็นบอดี้การ์ดให้กับร่างเล็กนี่ออกไป                

“ ฉันว่ามันเกินจริงมากกว่า กลับได้แล้ว เบื่อ “               

จุนซูลุกขึ้นพลางคว้ากระเป๋าที่วางอยู่ข้างตัวแล้วเดินนำไปตามประสาคนที่ไม่เคยเดินตามใครมาก่อน ยูชอนเองได้แต่สายหน้าเบาๆให้กับนิสัยที่แก้ไม่หายข้อนี้ของเจ้านาย มีแต่เพียงชางมินเท่านั้นล่ะมั้ง…ที่จุนซูยอมให้เดินเคียงข้าง               

ยูชอนมองตามแผ่นหลังทายาทคนเดียวของนักธุรกิจใหญ่พลางคิดถึงนิสัยที่แสนแปลกประหลาดของจุนซูไปด้วย ท่าทีที่ดูเหมือนคนอ่อนต่อโลกแม้ความจริงแล้วนั่นจะเป็นเรื่องจริงของไข่ในหินที่ไม่ได้มีโอกาสออกไปเผชิญโลกกว้างได้เท่านกที่มีปีกก็ตาม               

…แต่ไข่ในหินก็เข้มแข็งพอๆกับหินสีสวยที่หุ้มเปลือกนอกนี้เอาไว้เช่นกัน               

แม้จะไม่วาดหวังว่าจะต้องกางปีกโผบินสู่ท้องนภาเพื่อศึกษาโลกใบนี้ให้มากกว่าที่เคยเห็น แต่ก็เตรียมพร้อมสำหรับความโหดร้ายที่เป็นหนึ่งในสัจธรรมของโลกใบนี้ไว้อย่างดี ท่าทีไว้ตัวจนนายพรานมือสมัครเล่นคงไม่คิดยุ่งกับไข่ในหินให้เสียเวลาเปล่า                

เมื่อมาถึงลานจอดรถสำหรับผู้ปกครองที่มารอรับเด็กนักเรียนกลับบ้าน คนขับรถของจุนซูซึ่งรู้หน้าที่ดีจึงรีบส่งกุญแจให้ยูชอน แม้ภาพที่เด็กหนุ่มลึกลับกับคุณชายที่เข้าถึงยากกลับบ้านด้วยกันจะเป็นภาพที่หาดูไม่ง่ายนักแต่ก็บ่อยพอที่คนทั่วไปจะเริ่มชินกับพฤติกรรมของสองคนแปลกคู่นี้ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการที่นักเรียนคนอื่นเริ่มชินกับพฤติกรรมการเลือกสาวไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถของสองหนุ่มฮอตที่บรรณาธิการหนังสือพิมพ์โรงเรียนเพิ่งสั่งพิมพ์เรื่องการเลือกกันของคู่ควงเก่ายังไม่ทันข้ามวัน

Talks ::

ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านนะคะ
ไม่มีอะไรมากคะ
ตอนนี้ได้โปรเจคท์ใหม่มาอีกแล้วว
อยากทำจริงๆๆ เป็น ฟิค 10 ตอนจบ ฮ่ะๆๆ

แล้วเจอกันค่ะ

edit @ 31 Aug 2008 02:21:45 by -nanaclubz-